26.03.2026 w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego nasi Parafianie podjęli kolejny raz zobowiązanie Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego Zagrożonego Aborcją. Przyrzeczenie podjęcia duchowej adopcji, które zostało złożone przez naszych parafian zostało przyjęte przez Ks. Bartłomieja Dylonga. Dokonało się to podczas Euchrystii, gdzie odbyło się uroczyste przekazanie światłą Chrystusa oraz złożenie deklaracji podjęcia duchowej adopcji.
Czymże jest ta duchowa adopcja? W celu zrozumienia podjętego zobowiązania przez naszych Parafian przytaczamy za stroną https://www.duchowaadopcja.pl/ kilka faktów dotyczących tego zagadnienia.
Czym jest Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego?
Duchowa Adopcja dziecka poczętego jest modlitewnym zobowiązaniem podjętym w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki. Jest też osobistym wypełnianiem Jasnogórskich Ślubów Narodu. Włączenie się w dzieło Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego czyni nas duchowymi rodzicami dziecka, którego imię znane jest jedynie Bogu.
Co jest istotą tej modlitwy?
I stotą Duchowej Adopcji jest ochrona życia poczętego – daru samego Boga. Jest ona również dziękczynieniem za własne życie, a zarazem dopełnieniem daru rodzicielstwa dla tych, którzy nie mogą mieć własnych dzieci. Stanowi też szansę ekspiacji – wynagrodzenia – dla kobiet, które zabiły swoje nienarodzone dziecko. W sercu takich kobiet istnieje pragnienie oczyszczenia i pokuty, gdyż są one stworzone by kochać i dawać życie. Grzech aborcji powoduje w ich psychice ogromne spustoszenia, które medycyna nazywa syndromem post-aborcyjnym. Duchowa Adopcja jest bardzo skutecznym lekiem na zranione serca matek i ojców, ponieważ przywraca pokój w rodzinach. Przynosi również wielkie owoce wśród młodzieży, która dzięki niej w sposób bardziej dojrzały przygotowuje się do sakramentu małżeństwa.
W jaki sposób podjąć Duchową Adopcję?
Duchową Adopcję można podjąć prywatnie lub publicznie – w kościele, we wspólnocie lub podczas pielgrzymki. Należy wypowiedzieć formułę przyrzeczenia Duchowej Adopcji. Od dnia złożenia przyrzeczenia przez 9 kolejnych miesięcy, czyli tyle, ile rośnie dziecko pod sercem matki, każdego dnia należy:
- rozważać i odmawiać jedną tajemnicę różańcową (Ojcze Nasz i 10 Zdrowaś Mario),
- odmówić w intencji dziecka i jego rodziców następującą modlitwę:
Do modlitwy można dołączyć dodatkowe postanowienia. Mogą to być np.: częsta spowiedź i komunia święta, adoracja Najświętszego Sakramentu, czytanie Pisma Świętego, post o chlebie i wodzie, post od telewizji, alkoholu, papierosów, konkretna pomoc rodzinom wielodzietnym, osobom chorym, niepełnosprawnym, matkom samotnie wychowującym dzieci itp. Należy podejmować postanowienia realne, mając na uwadze indywidualne możliwości ich wypełnienia.
Naszym parafianom którzy podjęli zobowiązanie, odpowiedzialność i trud duchowej adopcji życzymy wytrwałości w jej realizacji z nadzieją że przyniesie ona pożądane owoce w postaci ochrony życia poczętego aż do narodzin.
