Powoli rozwija się liturgia trzech dni świąt wielkanocnych – Triduum paschalnego. Triduum Paschalnego rozpoczynającego się Mszą Wieczerzy Pańskiej. W pierwotnym kościele misterium paschalne świętowano w cotygodniowej Eucharystii niedzielnej. Następnie zaczęto akcentować doroczny obchód Paschy, który dokonywał się w liturgii nocy paschalnej. Święty Augustyn mówi już o trzech dniach, opisując zwyczaj z przełomu IV i V wieku. Mówi o Świętym Triduum, a mianowicie o dniu śmierci Pana (Wielki Piątek). Jego odpoczynku w grobie (Wielka Sobota) i Jego zmartwychwstaniu (Noc i Dzień Niedzieli Paschy).
Sobór Watykański II jednoznacznie ustalił czas obchodu Triduum Paschalnego. Rozpoczynający się Mszą Wieczerzy Pańskiej. Przechodząc przez Wielko Piątkową Liturgię Męki Pańskiej. Dążąc do szczytu kulminacyjnego obchodów w Wigilię Paschalną do zakończenia Nieszporami Niedzieli Zmartwychwstania.
Tak więc nawiązując do tradycji Kościoła również i nasza parafia jako wspólnota chrześcijańska rozpoczęła Święte Triduum Paschalne. Rozpoczęła go Mszą Wieczerzy Pańskiej sprawowanej 02.04.2026 r. pod przewodnictwem Ks. Bartłomieja Dylonga w koncelebrze z Ks. Arturem Zarembą. Jest to szczególny dzień dla Kapłanów. Dla tego też nie mogło się obyć bez życzeń pod adresem naszych Kapłanów, wokół któych gromadzi się nasza wspólnota. Życzenia w imieniu całej naszej wspólnoty parafialnej zostały złożone przez przedstawicieli Rady Parafialnej panią Janinę Gatnar i pana Krzysztofa Kąsik.
Gromadząc się wokół Chrystusa Pana jak uczniowie na Ostatniej Wieczerzy, uczestniczyliśmy w tych samych wydarzeniach sprzed wieków. Ten sam Jezus zaprosił nas do wspólnego stołu. Wziął chleb oraz wino i przemienił je w swoje Ciało i Krew. Zrobił to po to, aby nas nakarmić. Czyni to wszystko z miłości ku nam.
Zanim odejdzie do Ojca zostawił nam testament miłości, mimo nocy zdrady i niewierności. Mimo bliskiej męki i śmierci krzyżowej. Tym Testamentem jest On sam. Pozostał z nami pod osłona znaków sakramentalnych, zwłaszcza Eucharystii i Kapłaństwa, których ustanowienie dziś wspominamy. Sprawia to Duch Święty, którego mocą żyjemy i uświęcamy się.
Odchodząc Chrystus zobowiązał nas do wzajemnej miłości. Zostawił nam wymowny przykład, umywając nogi swoim uczniom, kazał nam kierować się w życiu Tą samą zasadą miłości. „To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem.” J 15.12 ( Biblia Tysiąclecia https://biblia.deon.pl/ ). Nawiązując do przykładu Jezusa i u nas uobecniło się ponownie wskazanie na przykazanie miłości poprzez obmycie nóg. Obmycia dokonał Ks. Bartłomiej. Zaś do obmycia zostało wybranych dwónastu mężczyzn naszej parafii nawiązując do obmycia nóg dwónastu apostołom. Był to bardzo dojmujący wyraz miłości. Mocno przemawiający do naszych parafian szczególnie gdy po obmyciu został wykonany gest ucałowania stóp. Miejmy nadzieję że ta chwila zaowocuje w naszej parafii większą potrzebą powracania do przykazania miłości. Przykazania, które znajduje bez liku możliwości realizacji nie tylko w naszej parafii ale i w naszym codziennym życiu.
Kościół we Mszy Wieczerzy Pańskiej uczy nas, że do sprawowania każdej Eucharystii potrzebne jest kapłaństwo i wzajemna miłość. Przekazujmy więc tę naukę naszym dzieciom i wnukom aby nasza wiara jako wspólnoty była coraz bardziej głęboka i świadoma. Aby nasza wiara w to co dzieje się każdego dnia na ołtarzach świata w Eucharystii przynosiła konkretne wymierne owoce.
Wspominając przeżywanie Eucharystii Wieczerzy Pańskiej zamieszczamy zdjęcia autorstwa pana Czesława Kubik w fotogalerii.
