Wielki Piątek kolejny dzień Triduum Paschalnego. Można powiedzieć w skrócie, że Wielki Piątek jest dniem rozważania Męki Pańskiej. Dzień ten nie jest odrębnym dniem w liturgii, ale kontynuacją liturgii wielkoczwartkowej. Dlatego liturgia Męki Pańskiej nie rozpoczyna się jak zawsze znakiem Krzyża Świętego. Kapłani po oddaniu czci ołtarzowi poprzez ukłon przyjmują najwyższą formę uniżenia leżąc krzyżem przed ołtarzem. Postawę tę przyjmuje tylko główny celebrans modląc się wraz z klęczącymi wiernymi. Następnie kapłani przechodzą do miejsca przewodniczenia. Z miejsca przewodniczenia główny celebrans rozpoczyna od razu od modlitwy. W Wielki Piątek gromadzimy się w skupieniu i ciszy. Koncentrując się na sprawowaniu pamiątki Męki i Śmierci Pana naszego Jezusa Chrystusa. Dzisiejsze obrzędy zapraszają przede wszystkim do rozważania biblijnego opisu Męki Pańskiej. Opis z ewangelii świętego Jana, który zostaje odczytany z podziałem na role. Ma to na celu głębszego wprowadzenia wiernych w realia Męki Pańskiej. Co z kolei ma prowadzić do jej głębszego przeżywania osobiście, a nie jako widz stojący z boku przyglądający się poszczególnym scenom. Po krótkiej homilii rozpoczynamy uroczystą modlitwę powszechną. Modlitwa ta jest wyjątkowa tego dnia. Obejmuje ona wszystkich ludzi. Ma to na celu podkreślenie, że Chrystus oddał swoje życie za każdego człowieka bez wyjątku. Od Męki Pańskiej przechodzimy do oddania czci i adoracji Krzyża świętego. Liturgia podkreśla jednak bardziej chwałę odkupienia przez Krzyż, niż poniżenie przez Mękę. Wspominając śmierć Chrystusa, wierzymy iż nie była ona dla Niego klęską i przegraną. Śmierć krzyżowa stała się zwycięstwem, które zostało opromienione blaskiem Zmartwychwstania. Adoracja Krzyża i Komunia święta -Ciało Chrystusa, jest punktem centralnym liturgii wielkopiątkowej. Ciało Chrystusa, które na zawsze pozostanie gwarancją naszego zmartwychwstania. Tym samym staje się gwarancją naszego wyzwolenia z niewoli grzechu i śmierci. To samo Ciało /Chrystusa które nas karmi i umacnia zostaje przeniesione w monstrancji do Grobu Pańskiego i wystawione do adoracji. Był to kolejny bogaty w symbolikę i przeżycia dzień, Dzień który ma nas przygotować na to co najważniejsze. Na noc zmartwychwstania.
Wigilia Paschalna 2026 – fotorelacja
Drodzy Parafianie, Za nami wyjątkowa i najważniejsza liturgia w całym roku kościelnym – Wigilia Paschalna, którą przeżywaliśmy wspólnie w naszej parafii w atmosferze głębokiej modlitwy, skupienia i radości ze Zmartwychwstania Chrystusa. To właśnie ta noc – pełna symboli, światła i nadziei – stanowi centrum naszej wiary i źródło chrześcijańskiej radości. Liturgia rozpoczęła się od obrzędu światła, kiedy to przed kościołem zapłonął ogień, a od niego został zapalony Paschał – symbol Chrystusa Zmartwychwstałego. W ciszy i skupieniu wchodziliśmy do świątyni, niosąc światło, które stopniowo rozpraszało ciemność. Ten moment szczególnie przypomina nam, że Chrystus jest światłem świata, które prowadzi nas przez życie i daje nadzieję nawet w najtrudniejszych chwilach. W czasie liturgii słowa słuchaliśmy historii zbawienia – od stworzenia świata, przez wyprowadzenie Izraela z Egiptu, aż po zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią. Każde czytanie prowadziło nas głębiej w tajemnicę Bożej miłości i planu zbawienia człowieka. Następnie odnowiliśmy przyrzeczenia chrzcielne, wyrzekając się zła i wyznając wiarę, co było pięknym znakiem jedności całej wspólnoty. Kulminacją była uroczysta Eucharystia, w której dziękowaliśmy za dar życia, odkupienia i zwycięstwa Chrystusa nad grzechem i śmiercią. Wigilia Paschalna to moment, w którym szczególnie doświadczamy, że śmierć nie ma ostatniego słowa, a życie zwycięża. Fotorelacja, którą dziś prezentujemy, pozwala jeszcze raz wrócić do tych chwil – zobaczyć światło świec, skupienie wiernych, piękno liturgii oraz wspólnotę zgromadzoną wokół ołtarza. Każde zdjęcie to zapis modlitwy, obecności i wiary naszej parafii. Niech przeżyta Wigilia Paschalna umacnia nas w codziennym życiu, przypominając, że jesteśmy ludźmi Zmartwychwstania – powołanymi do życia w świetle, nadziei i miłości.
Msza Wieczerzy Pańskiej
Powoli rozwija się liturgia trzech dni świąt wielkanocnych – Triduum paschalnego. Triduum Paschalnego rozpoczynającego się Mszą Wieczerzy Pańskiej. W pierwotnym kościele misterium paschalne świętowano w cotygodniowej Eucharystii niedzielnej. Następnie zaczęto akcentować doroczny obchód Paschy, który dokonywał się w liturgii nocy paschalnej. Święty Augustyn mówi już o trzech dniach, opisując zwyczaj z przełomu IV i V wieku. Mówi o Świętym Triduum, a mianowicie o dniu śmierci Pana (Wielki Piątek). Jego odpoczynku w grobie (Wielka Sobota) i Jego zmartwychwstaniu (Noc i Dzień Niedzieli Paschy). Sobór Watykański II jednoznacznie ustalił czas obchodu Triduum Paschalnego. Rozpoczynający się Mszą Wieczerzy Pańskiej. Przechodząc przez Wielko Piątkową Liturgię Męki Pańskiej. Dążąc do szczytu kulminacyjnego obchodów w Wigilię Paschalną do zakończenia Nieszporami Niedzieli Zmartwychwstania. Tak więc nawiązując do tradycji Kościoła również i nasza parafia jako wspólnota chrześcijańska rozpoczęła Święte Triduum Paschalne. Rozpoczęła go Mszą Wieczerzy Pańskiej sprawowanej 02.04.2026 r. pod przewodnictwem Ks. Bartłomieja Dylonga w koncelebrze z Ks. Arturem Zarembą. Jest to szczególny dzień dla Kapłanów. Dla tego też nie mogło się obyć bez życzeń pod adresem naszych Kapłanów, wokół któych gromadzi się nasza wspólnota. Życzenia w imieniu całej naszej wspólnoty parafialnej zostały złożone przez przedstawicieli Rady Parafialnej panią Janinę Gatnar i pana Krzysztofa Kąsik. Gromadząc się wokół Chrystusa Pana jak uczniowie na Ostatniej Wieczerzy, uczestniczyliśmy w tych samych wydarzeniach sprzed wieków. Ten sam Jezus zaprosił nas do wspólnego stołu. Wziął chleb oraz wino i przemienił je w swoje Ciało i Krew. Zrobił to po to, aby nas nakarmić. Czyni to wszystko z miłości ku nam. Zanim odejdzie do Ojca zostawił nam testament miłości, mimo nocy zdrady i niewierności. Mimo bliskiej męki i śmierci krzyżowej. Tym Testamentem jest On sam. Pozostał z nami pod osłona znaków sakramentalnych, zwłaszcza Eucharystii i Kapłaństwa, których ustanowienie dziś wspominamy. Sprawia to Duch Święty, którego mocą żyjemy i uświęcamy się. Odchodząc Chrystus zobowiązał nas do wzajemnej miłości. Zostawił nam wymowny przykład, umywając nogi swoim uczniom, kazał nam kierować się w życiu Tą samą zasadą miłości. „To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem.” J 15.12 ( Biblia Tysiąclecia https://biblia.deon.pl/ ). Nawiązując do przykładu Jezusa i u nas uobecniło się ponownie wskazanie na przykazanie miłości poprzez obmycie nóg. Obmycia dokonał Ks. Bartłomiej. Zaś do obmycia zostało wybranych dwónastu mężczyzn naszej parafii nawiązując do obmycia nóg dwónastu apostołom. Był to bardzo dojmujący wyraz miłości. Mocno przemawiający do naszych parafian szczególnie gdy po obmyciu został wykonany gest ucałowania stóp. Miejmy nadzieję że ta chwila zaowocuje w naszej parafii większą potrzebą powracania do przykazania miłości. Przykazania, które znajduje bez liku możliwości realizacji nie tylko w naszej parafii ale i w naszym codziennym życiu. Kościół we Mszy Wieczerzy Pańskiej uczy nas, że do sprawowania każdej Eucharystii potrzebne jest kapłaństwo i wzajemna miłość. Przekazujmy więc tę naukę naszym dzieciom i wnukom aby nasza wiara jako wspólnoty była coraz bardziej głęboka i świadoma. Aby nasza wiara w to co dzieje się każdego dnia na ołtarzach świata w Eucharystii przynosiła konkretne wymierne owoce. Wspominając przeżywanie Eucharystii Wieczerzy Pańskiej zamieszczamy zdjęcia autorstwa pana Czesława Kubik w fotogalerii.
Nowa jakość dźwięku – modernizacja nagłośnienia w naszej parafii
Z radością informujemy, że w naszej świątyni pojawiła się nowa jakość dźwięku, dzięki zainstalowaniu nowego wzmacniacza oraz modernizacji elementów nagłośnienia. Prace te były długo oczekiwane, a ich realizacja stanowi ważny krok w trosce o piękno liturgii, komfort modlitwy oraz jakość przekazu słowa Bożego. Przez wiele lat korzystaliśmy z nagłośnienia, które stopniowo traciło swoją sprawność. Starsze urządzenia coraz częściej wymagały regulacji, a ich możliwości techniczne nie odpowiadały już dzisiejszym standardom. Dlatego też podjęto decyzję o montażu nowoczesnego wzmacniacza, który – jak już możemy zauważyć – znacząco poprawia odbiór czytań, śpiewu i homilii. Pierwsze testy pokazały, że nowa jakość dźwięku jest zauważalna natychmiast: głos stał się wyraźniejszy, czystszy, bardziej naturalny i równomiernie rozprowadzony po całej świątyni. Nowy system nagłośnienia pozwala także na precyzyjniejsze dostosowywanie ustawień do charakteru nabożeństw. Dzięki temu zarówno liturgia niedzielna, jak i nabożeństwa różańcowe, adoracje czy uroczystości okolicznościowe będą jeszcze lepiej słyszalne i bardziej sprzyjające modlitwie. Warto podkreślić, że był to krok konieczny nie tylko dla wygody, ale również z troski o osoby starsze i słabiej słyszące, które często zgłaszały trudności ze zrozumieniem tekstów liturgicznych. Dziękujemy wszystkim parafianom, których wsparcie – zarówno duchowe, jak i materialne – pozwoliło na realizację tego zadania. Modernizacja nagłośnienia była możliwa dzięki ofiarności wspólnoty i zaangażowaniu osób, które od strony technicznej czuwały nad przebiegiem instalacji. Zachęcamy, aby w najbliższych dniach zwrócić uwagę na zmiany i samemu ocenić, jak nowa jakość dźwięku wpływa na odbiór liturgii. Mamy nadzieję, że poprawa komfortu słuchania przyczyni się do jeszcze piękniejszego przeżywania modlitwy i uczestnictwa w Eucharystii.